top of page
We the Guardians
For the Love of learning
Leren en Relaties
Het netwerk van betrokken volwassenen
Ons Verhaal
Jean Liedloff schrijft over haar eigen ervaring in de binnenlanden van Venezuela. Zij observeert hoe kinderen opgroeien en de rol van volwasenen daarbij. Eenmaal terug in New York valt haar de verschillen op in geluk en samenleving. Bij de keren dat ze weer terug de jungle ingaat, ligt haar focus vooral op het begrijpen van de oorsprong van de aanwezigheid of afwezigheid van geluk en saamhorigheid. jean houdt onze samenleving een spiegel voor. Wij denken over een aantal onderwerpen anders dan Liedloff, maar de waardevolle lessen die zij presenteert kunnen ons wakker schudden om het gesprek met elkaar weer aan te gaan.
Gordon Neufeld introduceert de naam 'Attachment Village'. In hoofdstuk 18 beschrijft hij hoe een eigen netwerk rondom je kind gebouwd kan worden in onze huidige samenleving. https://www.neufeldinstitute.org/
Hechting is een belangrijke sleutel tot leren.
We hebben jaren in Zuid-Afrika gewoond en waren deel van een community van buren, vrienden, collega's, winkel eigenaren.......de mensen in ons netwerk letten op onze kinderen. Dat gezamelijke 'onze' kinderen werd soms wel heel letterlijk genomen. Zo wisten wij als onze zoon van 2 ver voor ons uit liep terwijl we boodschappen deden dat er mensen waren om te helpen, mocht dat nodig zijn.
We werkten op een school voor kinderen tot 18 jaar. Het betekende dat kinderen na schooltijd regelmatig niet werden opgehaald. De veronderstelling was dat anderen voor de kinderen konden zorgen. En dat gebeurde ook. Vaak bleven de kinderen als de school afgelopen was om 13.00 uur de school spelen en hielden de leraren een oogje in het zeil. En als het 18.00 uur werd namen we ze mee naar huis. Wanneer de kinderen werden opgehaald was het een vanzelfsprekendheid. Er was altijd een goede reden voor, daar hoefde niemand naar te vragen. Het was duidelijk: wij zorgen voor ' onze kinderen'. Wij waren deel van de Áttachment Village'.
Het lijkt bijna onmogelijk om in Afrika in je eentje op te voeden. Er zijn altijd wel welwillende handen om te helpen. En een grotere omgeving waarin kinderen kunnen ontdekken. Als ik terugdenk aan Afrika denk ik aan de vele gelukkige gezichten van de kinderen. Afrika is rijk aan relaties.
Gordon Neufeld beschrijft een Attachment Village, een netwerk van betrokken volwassenen, die zorg geven rondom het kind. Dit netwerk van betrokken volwassenen is op vele plekken in Afrika nog steeds in tact. Ubuntu is een springlevend concept. Maar nog niet zo lang geleden groeiden wij op in een omgeving waar de buren elkaar kenden. Als kind was het gewoon om bij buren naar binnen te gaan. Vele ogen letten op ons. We voelden ons veilig en vrij om te ontdekken.
The Attachment Village is het network waarin het kind zich thuis kan voelen. Hoe kunnen we in onze samenleving dit nieuw leven in blazen? De gezinnen, vrienden zijn samen belangrijke kleine samenlevingen, die we mogen koesteren. Ze bestaan uit mensen, van verschillende leeftijden, interesses en beroepen. Deze kleine samenlevingen zijn vol leven en een bron van interesse voor onze kinderen. Gorden Neufeld moedigt ons aan om te werken aan een netwerk rondom onze kinderen.
Een 'Attachment Village' helpt kinderen om zich te kunnen ontwikkelen en op een natuurlijke manier meer van de wereld te leren. Kinderen kunnen op deze manier leren op welke manier volwassenen een aandeel hebben in de samenleving.
Voor ouders is een 'Attachment Village' een uitkomst. Er zijn meer handen om voor de kinderen te zorgen, meer mensen die een voorbeeld kunnen zijn, meer volwassenen die een luisterend oor bieden aan onze kinderen.
Wil je meer weten over het belang van een 'Attachment Village'? Hoe er één te starten? neem contact met ons op of kom naar de Informatie meeting.
bottom of page